slider

piątek, 7 lipca 2017

Wyspa Dinozaurów - recenzja



Dinozaury już dawno wyginęły. Jak się okazuje to chyba nie do końca prawda, gdyż właśnie wraz z dziećmi (i nie tylko) wylądowałem na Wyspie Dinozaurów.


Wyspa Dinozaurów to gra autorstwa Bertranda Arpino wydana w Polsce przez Fox Games. Jest to gra karciana przeznaczona dla 2-6 graczy w wieku od 7 lat. Zadaniem graczy jest zdobycie jak największej ilości punktów za zebrane karty dinozaurów, z tym że liczy się także szybkość oraz drapieżność okazów.



W pudełku zawierającym trzy przegródki znajdziemy 160 kart (dinozaurów, rozstawienia, zdarzeń). Są z dobrego, dosyć grubego papieru, w dodatku mają bardzo ładne, kolorowe ilustracje. Oprócz tego oczywiście znajdziemy także instrukcje, dosyć grubą, jak na familijny tytuł, ale napisaną przystępnie, raczej nie budzącą wątpliwości co do zasad.


Celem gry jest zabranie dinozaurów z wyspy, na której groziłoby im wyginięcie. Kto zrobi to szybciej i uratuje cenniejsze okazy wygra.
Na początku układamy stos kart zdarzeń z umieszczonym na dnie Wielkim Kamieniem, który to stos określa długość rozgrywki. Gdy pojawi się wspomniana karta z kamieniem, oznaczać to będzie zakończenie gry.
Następnie układamy wyspę z małymi dinozaurami, po czym każdy z graczy otrzymuje po 7 Kart Dinozaurów, 1 Kartę Wyspy i 1 Kartę Cmentarzyska. 

W tym momencie rozpoczynamy grę. Wszyscy gracze wybierają jedną lub dwie karty ze swojej ręki, ale z gatunkiem zwierzęcia jakie chcemy zdobyć. Następnie porównujemy siłę naszych dinozaurów, jeśli przynajmniej dwóch graczy atakuje tą samą siłą ten sam gatunek, to wszystkie te karty się anulują i lądują na cmentarzyskach graczy (będą punktowały na koniec gry).
Ci gracze, którzy nadal uczestniczą w rozgrywce, rozgrywają swoje tury w porządku rosnącym. W swoim ruchu podmieniamy słabszego przedstawiciela gatunku, na zwierzę zagrane z ręki (w przypadku zagrania dwóch kart, słabszy okaz ląduje na wyspie głównej). Natomiast uratowanego dinozaura kładziemy na naszej prywatnej wyspie, ale dokładnie w tej samej strefie wyspy z której został zabrany. Po tym zabiegu, gracz dobiera Karty Dinozaurów w ilości takiej by mieć ich na ręku siedem. I tura przechodzi na następnego gracza określonego przez siłę zagranego zwierzęcia.
Do tego w każdej rundzie mamy jakieś zdarzenie. Dzięki niemu czasami możemy zagrywać więcej kart, jakaś część wyspy jest wyłączona w danej rundzie itp.


Gra kończy się w momencie gdy odkryta zostanie karta Wielkiego Kamienia – meteorytu, który spada na wyspę centralną i dokonuje jej całkowitego zniszczenia, co powoduje wyginięcie znajdujących się na niej gatunków. Na szczęście, każdemu z graczy udało się uratować jakieś okazy. I właśnie one – te uratowane dają nam punkty w grze. 
Każdy sumuje swoje wartości na kartach na jego wyspie, dodaje po 2 punkty za każdą kartę na swoim Cmentarzysku. I oczywiście wygrywa ten kto uzyskał najwięcej punktów.


Wyspa Dinozaurów  to gra łatwa, lekka, szybka. Raczej familijna, aniżeli dla dzieci. Młodsze pociechy dobrze się bawią, starsi podchodzą do tego tytułu bardziej strategicznie. Zasady są proste, do szybkiego nauczenia się, choć dzieci muszą umieć liczyć przynajmniej do 10, żeby w to zagrać. Oczywiście jak na karciankę przystało losowości tu sporo. Czasem może frustrować gdy dostajemy często dinozaury o niskiej wartości punktowej. Wtedy oczywiście trudniej jest wygrać, ale da się, mimo tej przeciwności losu. 
Najlepiej gra się w większym gronie. Choć udało mi się zagrać w 2, 3 i 4 osoby, to zdecydowanie w tym największym składzie grało mi się najlepiej. Było dynamicznie, trudniej i ciekawiej. Na dwie osoby natomiast, rozgrywka jest słaba, prosta, mniej zaciekła, zdecydowanie nie polecam w tym składzie. No chyba, że na pierwszą partię, celem przyswojenia zasad. 


Reasumując, gra jest przyjemnym, lekkim fillerkiem, ale nie banalnym. Jak już wspomniałem, wymaga niekiedy pewnej strategii, ale poprzez sporą losowość nie zawsze się wszystko uda. W dodatku, dzięki kartom zdarzeń, gra jest bardzo regrywalna. Godna polecenia przede wszystkim dla rodzin z dziećmi, ale i w grupach dorosłych znajomych ten fillerek może się sprawdzić jako rozgrzewka.

Zalety :

- proste zasady
- szybkość rozgrywki
- regrywalność
- wykonanie

Wady :

- spora losowość
- średnia skalowalność
- zajmuje sporo miejsca na stole przy większej ilości graczy 


Marcin "Lubel" Lubański

Dziękuję wydawnictwu Fox Games za udostępnienie gry

http://www.foxgames.pl/


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz