slider

poniedziałek, 30 marca 2015

[Znani i lubiani] Bruno Faidutti

Źródło: http://www.acrosstheboardgames.net/




Bruno Faidutti rozpoczął swoją przygodę z grami planszowymi we wczesnych latach 80 ubiegłego wieku, kiedy to będąc na studiach, spotkał się z takimi tytułami jak "Dune" i "Cosmic Encounter". Sam autor uważa, że projektowanie gier było dla niego naturalnym wyborem, jako że jego dwa ulubione zajęcia to czytanie i granie, a na pisanie powieści jest wg siebie po prostu zbyt leniwy.





Po ukończeniu studiów autor zaczął nauczać historii i wiedzy o społeczeństwie, czym zresztą zajmuje się do dziś. Sam przyznaje, że tworzenie gier sprawia mu większą radość. Jednak pomimo możliwości utrzymania się z branży gier planszowych, Bruno Faidutti nie porzucił nauczania, ponieważ nie potrafiłby znieść świadomości zajmowania się czymś co nie przynosi wymiernych korzyści społeczeństwu i nie pozwala na utrzymywanie kontaktu z ludźmi młodszymi i całkowicie innymi od grona jego przyjaciół.

Pierwsze jego gry zostały opublikowane w połowie lat 80, na łamach czasopisma "Jeux de Strategie". W ciągu kilku następnych lat wydane zostały dwie pudełkowe wersje jego gier: "Baston" i " Les Vallée des Mammouths".

Na prawdę trudno jest scharakteryzować gry (zwłaszcza, że ma ich już naprawdę dużo na koncie) Bruna Faiduttiego jedną kategorią, jako że on autorem wyjątkowo zmiennym. Faidutti twierdzi, że jego projekty są bardzo często wynikiem inspiracji gier, z którymi aktualnie ma kontakt. Dlatego też jego pierwsze tytuły pasowały do panującego trendu amerykańskich gier wojennych.

Nie można zaprzeczyć, że ogromny wpływ na rozwój kariery Bruna Faiduttiego miał wielki sukces eurogier, takich jak "Osadnicy z Catanu", na rynku amerykańskim. Zrządzenie losu sprawiło, że w odpowiednim momencie autor zaprojektował grę "Knightmare Chess", wydaną w 1991 roku przez Steve Jackson Games, która to gra umożliwiła mu kontakt z szerszym gronem wydawców ze Stanów Zjednoczonych.
W międzyczasie Bruno Faidutti sam zaczął projektować eurogry. Pod koniec lat 90 doprowadziło go to do zapoczątkowania zupełnie nowego nurtu, który charakteryzował się połączeniem amerykańskiej tematyki z solidną i przejrzystą mechaniką, typową dla niemieckich gier z tego okresu. Autor zawsze starał się dodawać jednak własne, niespotykane wcześniej ciekawostki. Nurt ten stał się charakterystyczny także dla innych francuskich autorów gier, takich jak np. Bruno Cathala, z którym w późniejszych latach Faidutti tworzył gry w kolaboracji.
Główną cecha wyróżniającą francuskie gry jest brak lęku autorów przed dodaniem do mechaniki odrobiny losowości. Za przykład może posłużyć tutaj chociażby gra "Boomtown (wydana w Polsce jako Piraci: Karaibska flota), gdzie o wydajności kopalni złota decyduje rzut kostką. Jak na Bruna Faiduttiego było to jednak dość łagodne rozwiązanie, jako że w większości jego projektów występuje dużo większa losowość. Nie bez powodu zresztą nazywany jest on czasami "Profesorem Chaosu". Cecha ta towarzyszy mu prawie od początku przygody z projektowaniem gier. Już przecież w "Knightmare Chess" wprowadził do gry w szachy karty, które diametralnie zmieniały rozgrywkę.

Jednak w tym szaleństwie jest metoda. Autor uważa, że chaos w czystej postaci nie miał by w grach planszowych prawa bytu, a gra w której decyduje tylko szczęście gracza, nie jest żadnym wyzwaniem. Z drugiej strony gra, w której nie ma żadnej losowości to nic więcej jak test na inteligencje.
Chyba najbardziej znanym dziełem Bruna Faiduttiego jest "Cytadela", wydana po raz pierwszy w 2000 roku. Nie wszyscy jednak wiedzą, że początkowo była ona zaplanowana jako owoc współpracy z Serge Lenetem. Pomysły autorów okazały się jednak tak diametralnie różne, że Faidutti postanowił wydać "Cytadelę" samodzielnie. Obaj twórcy postanowili dokończyć projekt Leneta, co zaowocowało wydaniem w tym samym roku gry "Castle".

Warto również zaznaczyć, że Bruno Faidutti utrzymuje stały kontakt z fanami swoich gier. Przykładem na to jest regularnie aktualizowany blog autora, prowadzony w dwóch językach:


Lista gier wydanych w Polsce:
  • Cytadela (2005,2011)
  • Czerwony Listopad (2008) we współpracy z Jefem Gontierem
  • Poszukiwacze skarbów (2009) z Paulem Randlesem i Mikiem Selinkerem
  • Łowcy Smoków (2012)
  • Piraci: Karaibska flota (2012) we współpracy z Brunem Cathalą
  • Maskarada (2013)
  • Maskarada: Rozszerzenie (2014)

Źródła: wikipedia, boardgamegeek, Knucklebones (November, 2006)

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz